به نسیمی همه راه به هم می ریزد کی دل سنگ تو را آه به هم می ریزد سنگ در برکه می اندازم و میپندارم با همین سنگ زدن ماه به هم می ریزد عشق بر شانه هم چیدن چندین سنگ است گاه می ماند و ناگاه به هم می ریزد آنچه را عقل به یک عمر به دست آوردست دل به یک لحظه کوتاه به هم می ریزد آه یک روز همین آه تو را میگیرد گاه یک کوه به یک کاه به هم می ریزد #فاضل_نظری #شعر @fazel_nazarii
جامعه و فرهنگپیشنهاد خودکار۰