فرهنگ گفتار جمالی ﴿۲۰﴾ ارتایی/سیمرغی/زنخدایی/خرمدینی ایرانی
فرهنگ اصیل ایران / The original culture of IranDADAR
۲۰ فروردین ۱۴۰۰ · ۳۳ دقیقه
در زمان زیستن، چه فرقی با زیستن در پایان زمان دارد؟ امام زمان فقط تصویری است که به یک اندیشه ضروری داده شده است تا بدین صورت در روان و ضمیر مردم جا بیاندازند. مسئله، زمانی اندیشیدن، سکولاریته است. مولوی به سکولارها زمانیان میگفت، یا موبدان/آخوندهای زرتشتی به سکولارها اوامیگان میگفتند. واژهی زمان از زمه و زم ساخته شده است که نام روز بیستوهشتم هر ماه بود که رامجید باشد. زمان در فرهنگ اصیل ایران سِپنتا یا سِپنجی نام داشت و به معنای همیشه نو بودن و برای نو بایستی جشن گرفت، همانا در زمان خوش زیستن است. جشن و شادی با ناگذرایی و جاویدانی کار دارد
برای افزودن برچسب وارد شوید