یک لقمه فلسفهی ایرانی ∆ FMJ
فرهنگ اصیل ایران / The original culture of IranDADAR
۱۸ شهریور ۱۴۰۰ · ۲۷ دقیقه
فلسفه چیست؟ جوشش و فوران و زایش تجربیات بنیادی خود انسان در تصاویر و خیال و مفاهیم است. بهمن اصل نادیدنی و ناگرفتنی در هر چیزی بود، و هما اصل دیدنی ولی ناگرفتنی بود، و این برمیگردد به مفهوم خدا در فرهنگ اصیل ایران که اصل دنیا بوده است، یعنی چیزی بوده است که دنیا از گوهر آن میروییده است. اصل جستجو در هر انسانی، سیمرغ و رام است. خرد غیر از عقل است که همان شریعت باشد! عقل روشن میکند، چون پدیدهها را از هم میبرد و آنها را شمردنی و مقایسه پذیر میسازد، درحالیکه خرد انسانی فرّ هر کسی را پیایند کار و اندیشهاش در اجتماع میدانسته، نه مانند عقل که برنده شدن به هر قیمتی در هر چیزی معیار سنجش بود؟! خدای ایران بن اندیشیدن در ایرانی بود، نه مانند یهوه و پدر آسمانی و الله که همه دان و پیش دان و نور بیکرانه و صندوق معلومات علم نیاندیشیده هستند