→ بازگشت به فهرست قسمت‌ها

جشن مهرگان

فرهنگ اصیل ایران / The original culture of Iran

DADAR

⁨۲۵ آبان ۱۴۰۰⁩ · ⁨۴۵ دقیقه⁩

مهرگان، یا جشن قداست جان، یا جشن عشق به زندگی در گیتی است، که در آن ایرانیان به‌ویژه زنان، توانستند بر حکومت خدای قربانی خونی (میتراس یا ضحاک که پدر یهوه و پدر آسمانی و اللّه است) که بر اساس کشتار مقدس (جهاد) حکمرانی می‌کرد، پیروز شوند و او را تبعید کنند! واژه‌ی مهرگان در اوستا میتراکانا نوشته شده، میترا=مهر و کانا یا کانیا=زن و هم به نی می‌گفتند، که می‌شود زنخدای نی‌نواز یا عشق جشن‌ساز. گوهر مهر موسیقی و گوهر زمان، جشن و بزم است. در فرهنگ ایران زندگی با جشن مهر یا عشق به جشن باید باشد. بهمن، بزمونه یا اصل خرد شاد است. دین، در اوستا نیروی مادینگی و زاینده (بینش) در ژرفای انسان است. پرسش، به معنای جستجو و نگران زندگی بودن است. مهر، پیوستگی همه‌ی عشق‌ها یا نیروی آشتی دهنده‌ همه‌ی اضداد است. البرز، به چم عروس (آل=سیمرغ) نی‌نواز است

برای افزودن برچسب وارد شوید
شنیدن در اپل پادکست ↗