یه ماجراجوی قدیمی، وقتی به سرزمین جدید رسید، کشتی‌هاشو سوزوند. نه چون دیوونه بود. چون می‌دونست تا وقتی راه برگشت باشه، ذهن آدم هیچ‌وقت کامل جلو نمیره.
ما امروز کشتی نداریم، ولی صد تا حواس‌پرتی داریم. گوشی، اپ، هزار تا گزینه که هر لحظه آماده‌ان مارو از مسیرمون دربیارن.
شاید تمرکز، به قوی‌تر شدن اراده نباشه. شاید به کم کردن گزینه‌ها باشه.
تو کدوم کشتی رو باید بسوزونی؟