→ همه برچسب‌ها

دین و معنویت

Religion & Spirituality

۱۱۳ قسمت

  • «من هم»

    پرگار

    ⁨۱۱ مهر ۱۴۰۵⁩ · ⁨۵۶ دقیقه⁩

    جنبش «من هم» که در پی حرکت جهانی «Me Too»، در ایران پا گرفت چه نتایجی داشته و تا حد توانسته صدای راویان خشونت و تعرض جنسیتی شود؟ چالش‌های آن چیست؟ میهمان‌ها: لادن هاشمی، استاد دانشگاه ساناز عظیمی‌پور، پژوهشگر مطالعات جنسیت

  • در این بخش با استفاده از چارچوبهای نویونگی و با مدلسازی کلی, وضعیت نیروهای کنونی ایران و ساختارفرمانرواییش رو بررسی می کنیم.

  • انفجار  سیاسی و ناکامی، هایپرپالیتیکس

    پرگار

    ⁨۴ مهر ۱۴۰۵⁩ · ⁨۱ ساعت و ۴ دقیقه⁩

    اعتراض خیابانی انفجارگونه و بعد فروکش و احساس ناکامی. ناکامی پر از بغض، پر‌ از ‌حرف‌های سیاسی. چرا یک نظریه‌پرداز سیاسی نام این را هایپرپالیتیکس گذاشته؟ آیا این وضعیت برایتان آشنا نیست؟ میهمان‌ها: مهرداد درویش‌پور، استاد دانشگاه مجید زمانی، تحلیل‌گر و فعال سیاسی

  • مرکز جهانی بهائی - در قسمت تازه‌ای از مجموعهٔ «در گفت‌وگو»، مهمانانی از نقاط مختلف پاپوآ گینهٔ نو دربارهٔ تأثیر دعا، مشورت و اقدام روزانه بر شیوهٔ پاسخ‌گویی جوامع به چالش‌های اجتماعی گفت‌وگو می‌کنند.آنان شرح دادند که اصول مشورت، برابری زنان و مردان و پیوند عبادت و خدمت چگونه به جوامع کمک می‌کنند نیازهای محله‌هایشان را بشناسند و برای پاسخ‌گویی به آن‌ها اقدام کنند؛ از گسترش مشارکت در تصمیم‌گیری‌های محلی گرفته تا تلاش مشترک با جوانان برای پاسخ به چالش‌های اجتماعی.جلال میلز، که هنگام انجام این گفت‌وگو عضو هیئت مشاورین قاره‌ای استرالیا و اقیانوسیه بود، توضیح داد که در نقاط مختلف پاپوآ گینهٔ نو، بهروزی جامعه بیش از پیش به دغدغهٔ همگان تبدیل شده است؛ هم پیر و جوان و هم افراد و مؤسسات به آن توجه دارند.منبع: سرویس خبری جامعه بهائی

  • جامعهٔ جهانی بهائی، بروکسل - در سال‌های اخیر، این دیدگاه در سراسر اروپا بیش از پیش پذیرفته شده است که نظر جوانان باید در شکل‌گیری سیاست‌هایی که بر زندگی‌شان اثر می‌گذارند، شنیده شود. اکنون که اتحادیهٔ اروپا در حال تدوین راهبردی تازه در امور جوانان است، دفتر جامعهٔ جهانی بهائی در بروکسل بیانیه‌ای منتشر کرده و در آن می‌پرسد یک گام فراتر رفتن چه معنایی دارد؛ اینکه برای جوانان نقشی محوری قائل شویم و نه‌تنها صدایشان را بشنویم، بلکه مسئولیت‌هایی نیز در قبال حیات جوامعشان به آنان بسپاریم.این بیانیه که به‌تازگی با عنوان «بانیان پیشرفت اجتماعی: نقش بی‌بدیل جوانان در اروپا» منتشر شده، بخشی از گفت‌وگویی چندساله است که دفتر بروکسل با نهادهای اروپایی و دیگر کنشگران اجتماعی دنبال می‌کند. درچارچوب این گفت‌وگو، دفتر با نمایندگان پارلمان‌های اروپایی دیدار کرده، در هفتهٔ جوانان اروپا شرکت کرده و خود نیز نشست‌هایی برگزار کرده است؛ از جمله کارگاهی که اخیراً شهرداری‌های محلی و سازمان‌های جوانان را گرد هم آورد.منبع: سرویس خبری جامعه بهائی

  • در این قسمت پادکست سـُــمـا، به مناسبت چهارمین سالگرد رفتن ژینا مهسا امینی و آغاز خیزش زن، زندگی، آزادی، برای سومین بار با اِما رحیمی همراه می‌شیم؛ روان‌شناس، پژوهشگر حوزه درمان با کمک سایکدلیک‌ها و نویسنده، با تمرکز بر آیاواسکا، عرفان صوفیانه و یکپارچه‌سازی / ادغام تجربه‌های روان‌نما. این بار از زن بودن، ایرانی بودن و آزادیِ خودمون بودن حرف می‌زنیم؛ چه در ایران باشیم و چه دور از اون، با همه دردها، دلبستگی‌ها و پیچیدگی‌هاش. ایران برای ما چه معنایی داره؟ از شادی، شور و شفا می‌گیم؛ از انرژی زنانه و مردانه، صداهای سرکوب‌شده و اینکه شاید آزادی از جایی شروع بشه که بتونیم صدای خودمون رو دوباره بشنویم و بیان کنیم. اِما از تجربه‌های شخصی‌اش با آیاواسکا و قارچ‌های سیلوسایبین می‌گه؛ از محو شدن حس «من»، ارتباط عمیق‌تر با بدن و زمین، و تجربه‌ای که بهش کمک کرد به بخش‌هایی از خودش و صدایی نزدیک بشه که شاید پیش‌تر جایی برای بیان نداشت. حرف‌هامون به رابطه‌هامون هم می‌رسه؛ به میل به کنترل، انتظار اینکه همه‌چیز مطابق خواسته ما پیش بره و نگاه «یا با منی، یا علیه من». از مثلث قربانی، ناجی و ستمگر حرف می‌زنیم و از این سوال که چطور می‌تونیم به‌جای موندن در این نقش‌ها، بیشتر خالق و هنرمند زندگی خودمون باشیم؛ با دست‌هامون بسازیم، به ایده‌هامون زندگی بدیم و خودِ واقعی‌مون رو بیان کنیم. از بدن، حس و شنیدن همدیگه می‌گیم؛ از اینکه شاید لازم نباشه همیشه بدونیم و گاهی بتونیم با «نمی‌دونم» بمونیم. از ایرانی بودن، دور یک آتش جمع شدن، شادی، شور و شفا، و یادآوری اینکه انرژی زنانه و مردانه مقابل هم نیستند و ما هم از هم جدا نیستیم. و در نهایت به این سوال می‌رسیم: چطور هر کدوممون صدای خودمون رو پیدا کنیم، استعدادها و هدیه‌های منحصربه‌فردمون رو بشناسیم و چیزی رو که برای بخشیدن به دنیا داریم، با دیگران شِر کنیم؟ https://www.instagram.com/emma.rahimi.psych https://www.instagram.com/ravannamacommunity https://www.instagram.com/mehran_soma https://ravannama.org https://www.somaretreats.org Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  • «موضوع بعدی که به عنوان یکی از ابزار موثر در صلح می‌شود ازآن نام برد آموزش و پرورش است.آموزش و پرورش به عنوان یکی از مهم‌ترین ابزارهایی هست که جهان برای صلح و هم‌بستگی بین‌المللی به آن نیاز دارد. از دیدگاه بهائی آموزش، نه تنها وسیله‌ای برای کسب دانش و تعلیم مهارت‌های عملی است بلکه ابزاری بسیار قوی است برای تغییر بینش در نوع نگاه به علم و تربیت. به گونه‌ای که به ایجاد یک جامعه مشارکت محور، عادلانه و صلح‌آمیز منتهی بشود.»گزیده‌ای از سخنرانی آقای سهیل قهرمانی در سی و چهارمین کنفرانس سالانه انجمن دوست‌داران فرهنگ ایرانی - بخش دوم.

  • در این اپیزود، عمیق‌تر وارد تجربه‌ی اخیرم با آیاواسکا در آمازون پرو، حوالی ایکیتوس، می‌شم؛ از مراسم‌ها و لحظات سخت و غیرمنتظره گرفته تا چیزهایی که تجربه کردم، دیدم و احساس کردم. در اپیزود قبلی، از کانتکست و نیتم برای ورود به این مراسم‌ها گفتم؛ از اینکه چی شد بعد از هشت سال به همون مرکز برگشتم و چرا الان. قبل از تعریف تجربه‌ی شخصی خودم، کمی درباره‌ی خود آیاواسکا، جایگاهش در سنت‌های شیپیبو و لامیستا، نقش کوراندرو یا درمانگر سنتی، و اهمیت ایکاروها، آوازهایی که در طول مراسم خونده می‌شن، می‌گم. اینکه تجربه‌ی آیاواسکا فقط به خود نوشیدنی و مقدارش خلاصه نمی‌شه؛ نیت، ذهنیت، محیط، مراسم و رابطه‌ای که با این گیاه شکل می‌گیره، همگی بخشی از این مسیرن. همین‌طور از این می‌گم که چرا برام مهم بود به آمازون برم و این تجربه رو در دل سرزمین، فرهنگ و سنت‌هایی داشته باشم که این شیوه‌ها از اونجا شکل گرفتن. بعد وارد خود سفر می‌شم؛ سفری چالش‌برانگیز در دل ترس، تسلیم و ندانستن. از حالتی می‌گم که انگار توی یه «باردو» بودم؛ یه حالت بینابینی که توش احساس می‌کردم بدنم خشک شده، تشنه بودم، نمی‌تونستم تکون بخورم و به‌سختی نفس می‌کشیدم. اون‌قدر خسته و از پا افتاده بودم که حس می‌کردم به آخرین حد توان جسمی و عاطفیم رسیدم. از ارتباطی می‌گم که بین این حال و «باردو تودول» یا «کتاب تبتی مردگان» احساس کردم؛ یه متن چندصدساله در سنت بودایی تبتی درباره‌ی حالت‌های گذار و امکان شناخت و رهایی در اون‌ها. این لزوماً تجربه‌ای نبود که می‌خواستم، اما شاید همون تجربه‌ای بود که بهش نیاز داشتم؛ چیزی که من رو یاد حرف دان هاوارد می‌ندازه که آیاواسکا چیزی رو که نیاز داریم بهمون می‌ده، نه لزوماً چیزی رو که می‌خوایم. می‌خواستم این تجربه رو درحالی‌که هنوز برام تازه‌ست باهاتون شِر کنم، هرچند هنوز دارم هضمش می‌کنم و سعی می‌کنم توی زندگیم جاش بدم؛ تجربه‌ای که واقعاً آسون نیست به کلمه درش آورد. لینک‌های مرتبط با این اپیزود: https://theconversation.com/guide-to-the-classics-the-tibetan-book-of-the-dead-172962 https://www.youtube.com/watch?v=Bz_JDWdu-PA https://open.spotify.com/playlist/2RdMJ88Itazgpcgafz59Lz?si=172430ba757b4b67 https://open.spotify.com/playlist/68VHCzIleqqmcNF97mcqoo?si=fc821c850bac4354 https://www.youtube.com/watch?v=BGtvlIakEyI https://www.instagram.com/mehran_soma https://www.instagram.com/ravannamacommunity https://www.mindbodyintegration.ca https://ravannama.org Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

  • «دوم خرداد ماه ۱۲۲۳ شمسی مطابق بیست و سوم ماه می ۱۸۴۴ میلادی نقطه آغاز یکی از جوان‌ترین ادیان جهان شد - دیانت بهائی - از همان ابتدا سوالی که هر کس در مواجهه با این آئین تازه می‌پرسید این بود که بهائی یعنی چه؟ و بهائی‌ها چه می‌گویند؟ این سوالی بود که شاید نسل‌های دیروز کنجکاوانه در پی پاسخی برای آن بودند، اما امروز مردمی که از حرف، خسته و تشنه عملی موثربرای بهبود اجتماع فردای خودشان هستند بی تردید مشتاق‌ترند که بدانند بهائی‌ها برای تحقق آن‌چه می‌گویند چه می‌کنند؟.»گزیده‌ای از سخنرانی آقای سهیل قهرمانی در سی و چهارمین کنفرانس سالانه انجمن دوست‌داران فرهنگ ایرانی - بخش اول.

  • در این اپیزود از پادکست انجیل و عرفان، یعقوب در واپسین روزهای زندگی خود، دوازده پسرش را گرد هم می‌آورد تا درباره آینده هر یک از آن‌ها سخن بگوید. این سخنان فقط یک خداحافظی خانوادگی نیست؛ در میان برکت‌ها، هشدارها و پیشگویی‌ها، سرنوشت نسل‌هایی شکل می‌گیرد که بعدها قبایل اسرائیل را تشکیل خواهند داد. بعضی از پسران با پیامد انتخاب‌های گذشته خود روبه‌رو می‌شوند و برخی دیگر وعده‌هایی دریافت می‌کنند که اهمیت آن‌ها بسیار فراتر از زندگی شخصی‌شان است. در میان همه این سخنان، جایگاه یهودا برجسته می‌شود؛ جایی که یعقوب از قدرت، پادشاهی و آینده‌ای سخن می‌گوید که بعدها معنایی بسیار بزرگ‌تر پیدا می‌کند. روایتی درباره برکت یعقوب بر دوازده پسر، قبایل اسرائیل، پیشگویی درباره یهودا، سرنوشت فرزندان یعقوب و آخرین سخنان اسرائیل پیش از مرگ. برکت دوازده پسر یعقوب | پیشگویی یهودا | قبایل اسرائیل | پیدایش ۴۹ | کتاب پیدایش | عهد عتیق #یعقوب #یوسف #یهودا #دوازده_قبیله_اسرائیل #پیدایش۴۹ #کتاب_پیدایش #کتاب_مقدس #پادکست_مسیحی #پادکست_فارسی #عهد_عتیق

  • عصر بی‌سوادی فرارسیده؟

    پرگار

    ⁨۷ شهریور ۱۴۰۵⁩ · ⁨۵۹ دقیقه⁩

    مشاهدات و نظرسنجی‌ها حاکی از آنند که خواندن، از خواندن کتاب تا نشریه و روزنامه و از داستان تا مقاله و زندگینامه، به  شدت رو به افول است. آیا بشر وارد عصر بی‌سوادی شده؟ میهمان‌ها: جواد چمن‌آرا، پژوهشگر تکنولوژی جمشید فاروقی، روزنامه‌نگار

  • در این اپیزود، یوسف دو پسرش، مَنَسّی و افرایم را نزد یعقوب می‌آورد تا از پدربزرگ خود برکت بگیرند. اما در لحظه‌ای غیرمنتظره، یعقوب دست‌هایش را به شکل ضربدری روی سر آن‌ها می‌گذارد و برکت بزرگ‌تر را به افرایم، پسر کوچک‌تر، می‌دهد. یوسف تلاش می‌کند دست پدرش را جابه‌جا کند، اما یعقوب می‌داند چه می‌کند. چرا این بار نیز در داستان پیدایش، جایگاه نخست‌زادگی آن‌گونه که انتظار می‌رود پیش نمی‌رود؟ و این برکت چه نقشی در آینده قوم اسرائیل خواهد داشت؟   روایتی درباره برکت یعقوب بر افرایم و منسی، پسران یوسف، نخست‌زادگی، وعده خدا و انتقال برکت به نسل بعد.   یعقوب و پسران یوسف | برکت افرایم و منسی | پیدایش ۴۸ | داستان یوسف | کتاب پیدایش | عهد عتیق   #یعقوب #یوسف #افرایم #منسی #پیدایش۴۸ #کتاب_پیدایش #داستان_یوسف #کتاب_مقدس #پادکست_مسیحی #پادکست_فارسی

  • مرکز جهانی بهائی - بلاس کروز، عضو هیئت مشاورین قاره‌ای آمریکا، در یکی از قسمت‌های اخیر پادکست سرویس خبری از تجربهٔ گروه‌هایی از خانواده‌ها در دو شهر بندری ساحل اقیانوس آرام اکوادور می‌گوید. در این شهرها، که زندگی روزمرهٔ مردم با دریا گره خورده است، خانواده‌ها می‌آموزند چگونه با خدمت به دیگران و مراقبت از یکدیگر، زندگی جمعی خود را شکل دهند. آنان توانمندی‌های لازم برای این کار را با مشارکت در فعالیت‌های آموزش اخلاقی و معنوی بهائی در خود پرورش می‌دهند.آقای کروز می‌گوید چند سال پیش، خانواده‌ها در مانتا و در خارامیخو، شهر کوچک‌تر همسایهٔ مانتا، گرد هم آمدند تا با هم برای بهبود شرایط مادی و معنوی محل زندگی‌شان تلاش کنند. در آغاز، تصورشان از وحدت همین بود که «در کنار هم شاد باشند»؛ اما خیلی زود از خود پرسیدند چه چیزی واقعاً می‌تواند مردم محله‌شان را متحد کند.منبع: سرویس خبری جامعه بهائی

  • ژنو – ۵ شهریور ۱۴۰۵ – مأموران حکومت ایران در هفت استان به خانه‌های بهائیان یورش برده و وسایل شخصی آن‌ها را ضبط و با خود بردند. آن‌ها از دیوار خانه‌ها بالا رفتند، والدین را در برابر چشمان کودک دوساله‌شان بازداشت کردند، سازهای موسیقی را مصادره کردند و گلدان‌ها و کیسه‌های برنج را زیر و رو کردند؛ بی‌آنکه در بیشتر موارد حکم قضایی در دست داشته باشند، اتهامی مطرح کنند یا دلیلی ارائه دهند. در مواردی، ۱۴ مأمور با پنج خودرو و همراه نماینده‌ای از دادستانی به خانۀ یک زن یورش بردند تا او را بازداشت کنند. دلیلی که به همۀ این بهائیان اعلام شد، صریح و بی‌رحمانه بود: «چون بهائی هستید.»متن کامل بیانیهمنبع: جامعه جهانی بهائی